THIVA POST

Στην Μνήμη της Αντιπεριφεριάρχου Ενέργειας Κρήτης ΒΙΡΓΙΝΙΑΣ ΜΑΝΑΣΑΚΗ που πάντα πίστευε στην ανάδειξη του υποθαλάσσιου oρυκτού πλούτου της Κρήτης. Mε την πρώτη εικόνα μας υπενθυμίζουμε ότι στις 30 Σεπτεμβρίου του 2011 το Yπουργείο Eνέργειας προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό διεξαγωγής μη αποκλειστικών σεισμικών ερευνών σε μία τεράστια θαλάσσια περιοχή 220.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων του Ιονίου Πελάγους και Νότια της Κρήτης.  Σκοπός του Υπουργείου Ενέργειας ήταν η απόκτηση νέων γεωλογικών και γεωφυσικών πληροφοριών με αποκλειστικό στόχο την προσέλκυση επενδύσεων από Πετρελαϊκές Εταιρείες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Στον διαγωνισμό αυτό ανταποκρίθηκαν 8 μεγάλες εταιρείες με αντίστοιχες προσφορές εκτέλεσης δικτύου υποθαλάσιων σεισμικών καταγραφών δύο διαστάσεων. Μετά από αξιολόγηση οι εργασίες των σεισμικών αυτών καταγραφών ανατέθηκαν σε μία και μοναδική εταιρεία την Νορβηγική PGS.

Φέτος γιορτάζουμε την επέτειο των 70 ετών της Συνθήκης Παρισίων του 1947. Μ’ αυτήν την Συνθήκη η Ελλάδα έχει αποκτήσει τα σημερινά της σύνορα και τα έχει κρατήσει ως έχει ό,τι και να λέγεται. Το θέμα είναι ποιος το θυμάται ότι στις 10 Φεβρουαρίου του 1947 η Ελλάδα δικαιώθηκε και τα Δωδεκάνησα επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Έτσι, μπορεί η οθωμανική Αυτοκρατορία να τα άρπαξε το 1522 από τους Ιωαννίτες Ιππότες που αντιστάθηκαν έως το τέλος και η κατοχή των Τούρκων να διήρκησε έως το 1912, τίποτα δεν άλλαξε, διότι η δημοκρατική Ιταλία, που άφησε πίσω την φασιστική, ήξερε ποιανού ήταν η πατρίδα και το ίδιο ισχύει για τις Μεγάλες Δυνάμεις, που είδαν ποιος παρέμεινε μαζί τους και μάλιστα θυσιάστηκε για ν’ αντέξουν όλοι μαζί τα χτυπήματα του Άξονα.

Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ υπέγραψε Προεδρικό Διάταγμα που επιτρέπει αυστηρότερους ελέγχους για την είσοδο στη χώρα. Αυτά τα νέα μέτρα ελέγχου έρχονται να καταπολεμήσουν ειδικά τους ριζοσπάστες ισλαμιστές τρομοκράτες, διότι η Αμερική βλέπει ότι μια παθητική άμυνα του εδάφους της δεν επαρκεί. Έρχεται λοιπόν με αυτά τα μέτρα να εμποδίσει από την αρχή την είσοδο και όχι μόνο να καταγράφει εκ των υστέρων τον ερχομό επικίνδυνων στοιχείων. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει και προεκλογικά ότι θα πάρει αυτά τα μέτρα και η Αμερική περίμενε να δει αν κρατά αυτές τις υποσχέσεις του.

Όσο και να χτυπιούνται μερικοί για να μας πείσουν από τις δύο πλευρές ότι προσπαθούν να βρουν μια λύση για το Κυπριακό, ξέρουμε ότι είναι σε λανθασμένη βάση. Για να υπάρξει λύση πρέπει να υπάρχει διαδικασία επίλυσης. Εδώ από την αρχή έχουν εξαιρέσει από τις διαπραγματεύσεις το ενεργειακό θέμα, ενώ είναι η ουσία και ειδικά για την εξισορρόπηση των οικονομιών. Επίσης, έχουν ασχοληθεί μόνο με τα θέματα με τα οποία συμφωνούσαμε πριν το 1974.

Όσο δεν βλέπουμε την ελληνική ΑΟΖ ως εργαλείο ανάκαμψης και ανάπτυξης για την πατρίδα μας κι επιμένουμε σε ιδεολογικά κολλήματα που ανήκουν στο παρελθόν, δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά εξέλιξη πριν τις επόμενες εκλογές. Διότι, όταν ένα σύστημα αυτοεγκλωβίζεται με τα λάθη του, δεν αλλάζει και συνεχίζει ως το τέλος τη βαρβαρότητά του, επειδή δεν έχει καμιά στρατηγική να προτείνει για κανέναν. Η ελεύθερη πτώση δεν είναι μια στρατηγική, αλλά μια απόγνωση όταν δεν έχεις τίποτα να κάνεις για ν’ αλλάξεις τα πράγματα επί της ουσίας.

Όταν λέμε ότι το γελοίο δεν σκοτώνει, η μεγαλύτερη απόδειξη είναι το κράτος της Τουρκίας με τις παράλογες αποφάσεις που παίρνει θεωρώντας ότι θα καταφέρει να λύσει τα προβλήματά της. Όταν καταπατάς τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, νομίζεις ότι καταπατώντας τα ακόμα περισσότερο θα νικήσεις. Όμως γίνεται το αντίθετο, διότι ενεργοποιούνται ακόμα περισσότερο όσοι ξέρουν να αντισταθούν στη βαρβαρότητα.

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Στρατηγική Ελληνική ΑΟΖ και το μέλλον της Ελλάδας". Galerie Δημιουργών, Ελαιών 1α Νέα Κηφισιά (είσοδος από Χελιδονούς 28), Κηφισιά, Αθήνα. Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016

Τον Δεκέμβριο του 2016 επιλέχθηκαν τα Ελληνικά Πετρέλαια ως ο Επιλογείς Αιτών για το θαλάσσιο οικόπεδο 10 της Ελληνικής ΑΟΖ στο πλαίσιο του Μεγάλου Διαγωνισμού για την παραχώρηση δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε 20 θαλάσσια οικόπεδα. Έτσι η ιστορία του θαλάσσιου οικοπέδου 10 ακολουθεί εκείνη του θαλάσσιου οικοπέδου 2, όπου επιλέχθηκε η τριπλή κοινοπραξία, Ελληνικά Πετρέλαια - Total - Edison για το οποίο θα υπογραφθεί σύντομα η σχετική σύμβαση.

Από τον Νοέμβριο του 2014 που προκηρύχθηκε ο Διαγωνισμός των 20 θαλάσσιων οικοπέδων στο Ιόνιο Πέλαγος και Νότια της Κρήτης είχαμε επισημάνει την ανάγκη και τα χαρακτηριστικά της διαγωνιστικής διαδικασίας να είναι συμβατά με τα διεθνώς κρατούντα, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε πολλές επενδυτικές προσφορές εκ μέρους μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών. Είχαμε επισημάνει ιδιαιτέρως ότι ο διαγωνισμός για να είναι ελκυστικός για μεγάλες και εύρωστες πετρελαϊκές εταιρείες έπρεπε το μέγεθος των θαλασσίων οικοπέδων να καλύπτει το γεωλογικό και οικονομικό κίνδυνο των αναμενόμενων επενδύσεων στην περιοχή.

Η νέα παραχώρηση για το θαλάσσιο οικόπεδο 2 αποτελεί μια αλλαγή φάσης για την ελληνική ΑΟΖ αφού είναι μια μικρή υλοποίηση σε πρακτικό επίπεδο. Και η Κύπρος άρχισε την υλοποίησή της μ' ένα μόνο θαλάσσιο οικόπεδο, το 12, όπου βρέθηκε το κοίτασμα Αφροδίτη. Στο θαλάσσιο οικόπεδο 2, το κοίτασμα Πύρρος βρίσκεται πάνω στη γραμμή οριοθέτησης Ελλάδας και Ιταλίας.

Πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους ότι οι βιαστικοί του Κυπριακού, δηλαδή αυτoί που θέλουν να το λύσουν με οποιονδήποτε τρόπο, δεν είναι παρά αυτοί που ήθελαν να αποδεχτούμε το Σχέδιο Ανάν. Ήδη το 2004 ήταν έτοιμοι να παραδώσουν τα πάντα, επειδή κατά βάθος είναι απλώς ραγιάδες που δεν έχουν καμία σχέση με όσους πάλεψαν για την ελευθερία της Κύπρου. Δεν τους ενδιαφέρει ο απελευθερωτικός αγώνας, γιατί δεν πίστεψαν ποτέ σ’ αυτόν.

Όσοι πίστευαν ότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας είχε κάποια αξία είναι υποχρεωμένοι τώρα να αποδεχθούν ότι η ανικανότητά του είναι πιστοποιημένη. Τα λεγόμενά του περί Συνθήκης Λωζάνης δείχνουν ότι δεν έχει ούτε ιστορικές γνώσεις ούτε στρατηγικές. Άβυσσος το βάθος των στρατηγικών λαθών του. Δεν ξέρει ότι η Συνθήκη Λωζάνης δεν εμπεριέχει καν την έννοια των συνόρων για το Αιγαίο, ούτε βέβαια ότι τα νησιά παραχωρήθηκαν στην Ιταλία κι όχι στην Ελλάδα αφού έπρεπε να περιμένουμε την Συνθήκη Παρισίων του 1947 για την απελευθέρωσή τους.

Όταν εξετάζουμε την Ουκρανία τοποστρατηγικά βλέπουμε τέσσερις περιοχές που έχουν κυρίαρχα χαρακτηριστικά. Η μεγαλύτερη είναι χερσαία, οι άλλες τρεις έχουν πρόσβαση στη θάλασσα: η μια με κλειστό τρόπο, η επόμενη ως χερσόνησος και η τελευταία με ανοιχτό τρόπο. Αυτές οι διαφορές συνδυάζονται και με τα δεδομένα της γεωστρατηγικής. Έτσι δεν είναι τυχαία η κρίση στη χερσόνησο και η εμπλοκή στην κλειστή περιοχή.

Όσο οπισθοδρομική κι αναξιόπιστη μπορεί να είναι η εξουσία τώρα, η ΑΟΖ παραμένει μία αξία. Έτσι και οι απαράδεκτες καθυστερήσεις για τον μεγάλο διαγωνισμό όσον αφορά στους φακέλους και η έλλειψη δυναμικής για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με άλλα κράτη, δεν αλλάζουν το παραμικρό για τη σημασία της ΑΟΖ για την πατρίδα μας. Το μόνο που πρέπει να αλλάξει είναι η εξουσία που έχει αποδείξει μετά από τόσο καιρό ότι είναι απλώς ανίκανη να διαχειριστεί και μία απλή πραγματικότητα που είναι κατανοητή σε όλες τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου.

Επειδή βλέπουμε ότι ακόμα και τώρα υπάρχουν πολιτικοί που βλέπουν το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ να έχει πολιτική χροιά και το εξετάζουν μόνο και μόνο πολιτικάντικα, θέλουμε να διευκρινίσουμε μερικά σημεία. Όσοι αναλύουν το θέμα με ύφος πολιτικάντικο είναι απλώς ότι δεν το κατέχουν πρώτον και δεν καταλαβαίνουν την αξία του όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρο τον Ελληνισμό. Έτσι, επειδή βρίσκονται σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν τις προοπτικές που δίνει στην πατρίδα μας.

Σε κάθε κατοχικό καθεστώς, η αντίσταση ονομάζεται τρομοκρατία. Το είδαμε με τους σοβιετικούς, με τους ναζί, με τους οθωμανούς, με τους μαοϊστές. Αυτή η ορολογία ανήκει στα κατοχικά σύνδρομα και χρησιμοποιείται κατά κόρον από την προπαγάνδα της εξουσίας, ειδικά όταν αυτή έχει επιβληθεί με βάρβαρο τρόπο πάνω σ’ έναν πληθυσμό που δεν την έχει επιλέξει. Το τουρκικό καθεστώς, που προσπαθεί να πείσει τη Διεθνή Κοινότητα ότι πρόκειται για μια δημοκρατία, αλλά τελικά πείθει μόνο και μόνο τους ραγιάδες, προσποιείται ότι παλεύει ενάντια στην τρομοκρατία, ενώ χτυπά μόνο τους Κούρδους. Επίσης τώρα βλέπουμε όλο και περισσότερα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η τουρκική εξουσία χρηματοδοτεί και διαχειρίζεται τρομοκρατικές ομάδες. Μάλιστα γι’ αυτόν τον λόγο τα έχει τόσο καλά με την τρομοκρατική οργάνωση Daesh. Αλλά δεν μπορεί να τα κάνει όλα και να κοροϊδεύει τους πάντες μ’ έναν τρόπο τόσο αφελή.

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η Δυτική Αρμενία συνεχίζει την πορεία στον τομέα του Δίκαιου της Θάλασσας, αφού μετά την υπογραφή της Σύμβασης του Montego Bay, έκανε τη θέσπιση της ΑΟΖ στις 09 Αυγούστου 2016. Αυτό σημαίνει ότι μια κατεχόμενη περιοχή του πλανήτη, ένα κράτος υπό αναγνώριση, διεκδικεί πλέον επίσημα την ΑΟΖ του ως κυριαρχικό δικαίωμα. Έτσι όσοι πίστευαν ότι η υπογραφή ήταν απλώς μια διπλωματική κίνηση εντυπωσιασμού, πρέπει τώρα να παραδεχτούν ότι υπάρχει πλέον στρατήγημα της πράξης και ότι αυτή η συνέχεια έρχεται να εδραιώσει μια κατάσταση, η οποία φαινόταν αδιανόητη ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν. Κι όμως η θέσπιση έγινε και μάλιστα με το παράδειγμα της Κύπρου. Έτσι ο Armenag Aprahamian με το Εθνικό Συμβούλιο της Δυτικής Αρμενίας ακολουθεί το στρατηγικό μονοπάτι που άνοιξε ο Τάσσος Παπαδόπουλος το 2004 με τη θέσπιση της κυπριακής ΑΟΖ.

Με τα νέα τρομοκρατικά δεδομένα, η Γερμανία αναγκάστηκε ν' αλλάξει την απλοϊκή της πολιτική για να ενισχύσει μ' ένα τρόπο παράδοξο το εργατικό της δυναμικό. Η πραγματικότητα ξεπέρασε αυτό που ονόμαζε τη στρατηγική της. Διότι με τη Σουηδία είχε καταφέρει να μετατρέψουν τις χώρες τους ως πόλους έλξης για τους μετανάστες μέσω του υποτιθέμενου προσφυγικού φαινομένου. Ενώ η στρατηγική έδειχνε ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις λόγω κορεσμού.

Εδώ και καιρό παρακολουθούμε μία συστηματική φτωχοποίηση της χώρας μας. Δεν μας εκπλήσσει, διότι γνωρίζουμε ότι στόχος των κυβερνώντων δεν είναι να δημιουργήσουν πλούτο για τον λαό μας και ιδιαίτερα ορυκτό πλούτο. Διαπιστώνουμε την μιζέρια και την απαξίωση παντού, όπου υπάρχουν προσωπικότητες με ιδέες και ικανότητες προβολής της χώρας μας προς τα έξω. Υπουργικές ανακοινώσεις, όπως η Αριστεία είναι ρετσινιά και βρίσκονται καθημερινά στα χείλη μερικών πολιτικών ευτυχώς όμως στην Βραζιλία η Άννα Κορακάκη ανέτρεψε την καθιερωμένη μιζέρια ανεβάζοντας την χώρα μας στο ψηλότερο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων. Στόχος μας ήταν πάντα να ανεβάσουμε την χώρα μας στο υψηλότερο βάθρο εντοπισμού και αξιοποίησης του υποθαλάσσιου ελληνικού ορυκτού πλούτου μέσω της ΑΟΖ που αποτελεί το μέγιστο των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Σήμερα μας εκπλήσσει η ανοχή και η απάθεια με την οποία αποδεχόμαστε να μας λένε ότι εάν έχουμε πρόβλημα μην ανησυχείτε κάποια στιγμή θα καταφέρουμε να σας βολέψουμε με δελτία τροφ...

Με τις εξελίξεις που προχωρούν στην Ανατολική Μεσόγειο, το EuroAsia Interconnector ξεπερνά τα γραφειοκρατικά εμπόδια και περνά στη φάση την πρακτική των παράλληλων διαδικασιών με τις επαφές που γίνονται στην Αττική, στην Κρήτη, στην Κύπρο και στο Ισραήλ. Όλα τα σημεία προχωρούν με διαφορετικές ταχύτητες ανάλογα με τη δυναμική των κρατών αλλά σημασία έχει ότι ταυτόχρονα οι μελέτες προχωρούν δυναμικά έτσι ώστε να υπάρχει ένας συντονισμός κινήσεων για την υλοποίηση του έργου που θα ξεκινήσει το 2017.