THIVA POST

Τηλεοπτική συνέντευξη του Τάκη Φωτόπουλου στον Μπ. Κουλούρα (Αιγαίο Ραδιοτηλεόραση - 5/7/2016) στον απόηχο της νίκης του Brexit, τις προοπτικές που --υπό προϋποθέσεις--ανοίγει σε Ευρώπη και Ελλάδα, και για την ανάγκη Μετώπου Κοινωνικής & Εθνικής Απελευθέρωσης. Μιλάει για την απόπειρα χάλκευσης του βροντερού μηνύματος του Βρετανικού λαού για ρήξη με την παγκοσμιοποίηση και για εθνική και οικονομική κυριαρχία, που είναι σε εξέλιξη από τη Βρετανική ελίτ σε συνεργασία με την ΕΕ.

Στον απόηχο των πολύνεκρων τρομοκρατικών επιθέσεων, της κατάρριψης του ρωσικού επιβατικού αεροσκάφους στο όρος Σινά και αυτών στο Παρίσι, δημοσιεύουμε σήμερα το άρθρο του Τάκη Φωτόπουλου  «Η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους και η στρατιωτική επέμβαση στη Συρία»,  που δημοσιεύτηκε αρχικά στο διεθνές περιοδικό  The International Journal of Inclusive Democracy . Το άρθρο είναι εξαιρετικά αναγκαίο για την ανάλυση του αφού ξεδιπλώνει το νήμα που συνδέει και τις δύο τρομοκρατικές ενέργειες, που είναι στην πραγματικότητα τμήματα του ίδιου σχεδίου: Να κτυπηθεί το ηθικό του Ρωσικού και του Γαλλικού λαού με πρόσχημα τον πόλεμο κατά του ISIS. Για τους Ρώσους η επιθυμητή για την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) πτώση του ηθικού σημαίνει να δεχτούν συνδιαλλαγή με την Υ/Ε για το Μπααθικό καθεστώς, ενώ για τους Γάλλους σημαίνει να δεχτούν την αναγκαιότητα για συμμετοχή σε χερσαίο πόλεμο στη Συρία με δήθεν στόχο το ISIS, αλλά στην πραγματικότητα το Μπααθικό καθεστώς. Σημερα γίνεται τελευταί...

Μόλις κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Τάκη Φωτόπουλου  «Το Χρονικό της Καταστροφής 2010-2015: Από τα Μνημόνια των συστημικών ΠΑΣΟΚ / ΝΔ στο ‘αριστερό’ Μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ ».   Ο βασικός στόχος του βιβλίου αυτού είναι να δείξει, σε ένα είδος χρονικού της καταστροφής που ακολουθεί το γεγονότα της εποχής, τις απατηλές μεθόδους που χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν οι ξένες και ντόπιες ελίτ, με τα απόλυτα ελεγχόμενα από αυτές κανάλια, εφημερίδες (ακόμη και πολλά από τα δήθεν «εναλλακτικά» κοινωνικά μίντια), για να εξαπατήσουν κατ’ επανάληψη τα λαϊκά στρώματα που είναι τα κυρίως θύματα της παγκοσμιοποίησης. Ο προφανής στόχος ήταν βέβαια είτε να τα σπρώξουν στην απάθεια, είτε σε αποπροσανατολιστικά «κινήματα» διαφόρων ειδών, ώστε να περάσει πιο άνετα η πλήρης ενσωμάτωση της χώρας στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ http://www. antipagkosmiopoihsh.gr/2015/ 09/17/i-stimenes-ekloges-gia- tin-pandimi-egkrisi-ton- mnimonion-meta-to-ochi-tou-61- takis-fotopoulos Το συστηματικό και έντεχνα προετοιμασμένο μακρόπνοο σχέδιο των ξένων ελίτ (Υπερεθνική Ελίτ και η Ευρωπαϊκή συνιστώσα της), σε αγαστή σύμπνοια με τη ντόπια ελίτ, για τη Μεξικανοποίηση της χώρας και την πλήρη υποταγή του Ελληνικού λαού (που τόλμησε πάλι πρόσφατα ν’ αντισταθεί στα σχέδια τους ― όπως φάνηκε με το 61% του «ΟΧΙ» στα μνημόνια του Ιούλη) είχε αρχίσει να υλοποιείται πολύ νωρίτερα. Η γενική επίθεση των ελίτ εκδηλώθηκε ήδη από την αρχή της πρώτης δεκαετίας αυτού του αιώνα, όταν εξαπατήθηκε ο Ελληνικός λαός να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ του «εκσυγχρονιστή» Σημιτούλη. Ένα κόμμα, που ήδη από τη δεκαετία του ‘80, είχε δείξει τι πραγματικό ρόλο έπαιζε, όταν «ξέχασε» τις δεσμεύσεις του ιδρυτού του να βγάλει την Ελλάδα από την ΕΕ και ΝΑΤΟ ― «το ίδιο συνδικάτο».

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Τόσο η εσωκομματική αντιπολίτευση στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ (Αριστερή πλατφόρμα κ.α.) όσο και η εξωκομματική αντιπολίτευση (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, Κίνηση “ΟΧΙ μέχρι το τέλος” κλπ), στην πραγματικότητα, ανήκουν στην παγκοσμιοποιητική «Αριστερά» εφόσον δεν αμφισβητoύν την ίδια τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, και επομένως η κριτική τους είναι άσφαιρη, εάν όχι εντελώς παραπλανητική. [1] Έτσι, μιλούν μεν για άμεση έξοδο από την Ευρωζώνη αλλά όχι και από την ΕΕ, για την οποία συνήθως απαιτούν ρήξη, αποδέσμευση κλπ, αλλά ποτέ άμεση έξοδο από αυτήν. Ακόμη και όταν κάποτε αναφέρονται σε έξοδο από την ΕΕ, συνήθως την αναφέρουν σαν…παρεπόμενο, αφού δεν μιλούν ποτέ για τη κατάργηση των «4 ελευθεριών» για τις αγορές και την αναγκαία συνακόλουθη ρήξη με τους θεσμούς της παγκοσμιοποίησης (ΠΟΕ, ΔΝΤ, ΠΤ κλπ).

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕ.Κ.Ε.Α.) ​ΜΕΚΕΑ | ​ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 1η Αυγούστου 2015, 19:00, Πνευματικό κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο "Αντώνης Τρίτσης", Ακαδημίας 50

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Η διαδικασία του εξανδραποδισμού του Ελληνικού λαού δεν συντελείται μόνο από τις ξενες ελίτ, δηλαδή την Υ/Ε (Υπερεθνική Ελίτ), όπως εκπροσωπείται απο την ΕΕ (Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΕΚΤ) και το ΔΝΤ. Καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία αυτή παίζουν και οι ντόπιες (οικονομικές, πολιτικές, ακαδημαϊκές και μιντιακές) ελίτ, χωρίς την αμέριστη συνδρομή των οποίων ο σημερινός εξανδραποδισμός θα ήταν αδύνατος. Και αυτό παρά τις απατηλές κραυγές των πολιτικών και ακαδημαϊκών ελίτ του ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. Δουζίνας, Βεργόπουλος, Μελάς κ.α.) ότι για όλα φταίνε οι «κακοί» Σόιμπλε και σία στην Υ/Ε. Όμως, στο κάτω-κάτω αυτοί «τη δουλειά τους κάνουν» σαν επιφανή όργανα των οικονομικών ελίτ μέσα στην Υ/Ε. Το θέμα είναι αν θα μπορούσαν να κάνουν έτσι αποτελεσματικά τη δουλειά τους αν δεν είχαν τους διάφορους Τσίπρες, Δραγασάκηδες, Τσακαλώτους, Βαρουφάκηδες, Σταθάκηδες, Λιανούς, Φλαμπουράρηδες κ.α. (και από πίσω τους τις στημένες δημοσκοπήσεις και μίντια να τους στηρίζουν), οι οποίοι έδωσαν α...

10 θέσεις με αφορμή τα ψευτο-διλήμματα του δημοψηφίσματος ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ [1]. Για πάνω από πέντε μήνες από την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ μια φαρσοκωμωδία με τραγικές συνέπειες σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού βρισκόταν σε εξέλιξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ποτέ τολμήσει να θέσει θέμα εξόδου από την ΕΕ και την Ευρωζώνη ― γι’ αυτό άλλωστε και δεν τον εμπόδισαν οι ξένες και ντόπιες ελίτ ν’ ανεβεί στην εξουσία όπως είχαν κάθε δύναμη να κάνουν με τον ολοκληρωτικό έλεγχο που ασκούν στα μίντια κλπ–με προφανή σκοπό να αναβαπτιστούν οι πολιτικές της λιτότητας και των Μνημονίων σε μια «αριστερή» κολυμπήθρα. Η αναβάπτιση αυτή ήταν αναγκαία με δεδομένη την ανεπανόρθωτη φθορά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που είχαν αναλάβει το βαρύ φορτίο όλα αυτά τα χρόνια να εκφράζουν μεν τα συμφέροντα των βολεμένων μέσα στην ΕΕ αλλά και κάποιων θυμάτων της παγκοσμιοποίησης στη μεσαία τάξη και τους μικροαστούς.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Από καιρό σε καιρό βγαίνουν διάφοροι «κορυφαίοι» οικονομολόγοι, είτε ανήκοντες στην κυριαρχούσα νεοφιλελεύθερη σχολή των οικονομικών, είτε εναλλακτικά, σε μια δήθεν προοδευτική «Κεϋνσιανή άποψη», είτε ακόμη και διάφοροι «Μαρξιστές» οικονομολόγοι, για να τρομοκρατήσουν τον λαό για τη βιβλική καταστροφή που δήθεν θα φέρει η έξοδος από την ΕΕ και την Ευρωζώνη. Σήμερα βγήκαν κάποιοι από την πρώτη κατηγορία, οι οποίοι βέβαια οφείλουν τα… Νόμπελ τους καθώς και τις έδρες τους στα Πανεπιστήμια «περιωπής» (MIT, LSE, Yale κ.λπ. —δηλαδή τα Πανεπιστήμια που σήμερα κατ’ εξοχήν παίζουν τον ρόλο ιδεολογικών οργάνων της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης) για να μας πουν, όπως και το άθλιο συστημικό κόμμα των μίντια, το ΠΟΤΑΜΙ, ότι οποιαδήποτε συμφωνία να υπογράψουμε θα ήταν καλύτερη από την δραχμή! Και αυτό με βάση «επιχειρήματα» που για κάποιον που είχε σπουδάσει στα ίδια Πανεπιστήμια (όπως ο υπογράφων) τη δεκαετία του ’60 θα εθεωρούντο της… πλάκας. Μεταξύ όμως της δεκαετία...

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Το άρθρο αυτό έχει, πρώτα, ως στόχο να γίνει σαφής η διάκριση μεταξύ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (δηλαδή του νεοφιλελευθερισμού), ως δομικής ή συστημικής αλλαγής, και της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας. Η διάκριση αυτή είναι απαραίτητη σήμερα, καθώς πολλοί στην παγκοσμιοποιητική Αριστερά (δηλαδή την «Αριστερά που δεν αμφισβητεί την παγκοσμιοποίηση, η οποία μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι σε μια καπιταλιστική οικονομία της αγοράς) συγχέουν τα δυο ή θεωρούν τον νεοφιλελευθερισμό ως απλά μια ιδεολογία, η οποία μπορεί εύκολα να εγκαταλειφθεί.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Περίληψη Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να εκτιμηθεί η πραγματική σημασία της συνάντησης του Τσίπρα με τον Πούτιν που, δυνητικά, ήταν μια χρυσή ευκαιρία για την Ελλάδα να ξεκινησει τις ριζικές οικονομικές και γεωστρατηγικές αλλαγές που απαιτεί η σημερινή δραματική στιγμή στην ελληνική ιστορία. Αυτή η ευκαιρία πήγε χαμένη από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ, στην πραγματικότητα, χρησιμοποίησε την επίσκεψη ως ένα επικοινωνιακό μέσο, ενώ ο Τσίπρας δεν έγειρε καν το θέμα της σημερινής προσπάθειας από την Υπερεθνική Ελίτ να στραγγαλίσει την ελληνική οικονομία, μεχρι να αποδεχθεί η Κυβερνηση όλες τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» που της επιβάλλονται ––παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εξελέγη για να τις ανατρέψει.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ , 30 Μαρτίου 2015 Υπάρχει διέξοδος από την κρίση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ http://www. antipagkosmiopoihsh.gr/2015/ 03/30/yparxei-dieksodos- evropaiki-enosi-sinentefxi- pravda/ (Το παρακάτω είναι μια επεξεργασμένη και ανανεωμένη ―με βάση νέα στοιχεία και εκτιμήσεις― απομαγνητοφώνηση της πρόσφατης βίντεο συνέντευξης του Τάκη Φωτόπουλου στην Galina Tichinskaya για την Pravda.ru [1] )   Η συνέντευξη με ελληνικούς υπότιτλους εδώ:  https://www.youtube.com/ watch?t=256&v=1dorpDExCkM Οι δύο βασικές πολιτικές τάσεις σχετικά με την παγκοσμιοποίηση GT: Μπορείτε να μας πείτε σας παρακαλώ ποια πολιτική τάση αναδείχτηκε στην Ευρώπη με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα;

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ  Περίληψη: Το άρθρο αυτό σκοπεύει να δείξει ότι η συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ στο να αποδεχτεί ουσιαστικά τη παράταση του υπάρχοντος Μνημονίου, και τον Ιούλη ίσως και ένα νέο Μνημόνιο, δεν είναι τυχαία. Ούτε είναι απλά το αποτέλεσμα προδοσίας της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Οποιαδήποτε κυβέρνηση στην εξουσία, όσο και “αριστερή” να ήταν, θα εφάρμοζε τις ίδιες περίπου πολιτικές, όσο η Ελλάδα παραμένει μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Οπως είχα τονίσει και προεκλογικά  από αυτή τη στήλη , «δεν υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει κανένα ριζοσπαστικό βήμα από αυτά που απαιτούνται για να βελτιωθεί ουσιαστικά και σε μόνιμη βάση η άθλια οικονομική κατάσταση της πλειοψηφίας του πληθυσμού, μέσα στον «κορσέ» της Ε.Ε. και των καταστατικών συνθηκών της (Μάαστριχτ κλπ.), που θεσμοποίησαν τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση στο ευρωπαϊκό επίπεδο”. Γι’αυτό, σε άλλο άρθρο μετεκλογικά, κατέληγα στο συμπέρασμα ότι οι δύο βασικές επιλογές που έχει η νέα κυβέρνηση είναι: α) ο δρόμος της υποταγής στις απαιτήσεις της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) και της ΕΕ, με ορισμένες μικρο-παραχωρήσεις από τις ελίτ σε αντάλλαγμα, και β) ο δρόμος της αντίστασης, ο οποίος συνεπάγεται την άμεση μονομερή έξοδο από την ΕΕ και την Ευρωζώνη.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Σε μια αλληγορική ταινία μικρού μήκους της δεκαετίας του 1960 που  απεικονίζει θαυμάσια τη σχέση υποταγής, ένας ξυπόλυτος και καταϊδρωμένος υπηρέτης παίζει φλάουτο και χτυπά ένα ταμπούρλογια να διασκεδάσει τον χοντρό κύριό του, (ενώ συγχρόνως του κάνει και αέρα!),  ο οποίος κάθεται σε μια κουνιστή καρέκλα μπροστά από την έπαυλή του στην εξοχή, με θέα μια μεγάλη πόλη. Στόχος του υπηρέτη, όπως ο στόχος και κάθε δούλου, είναι η ελευθερία, που εκφράζεται σε αυτή την περίπτωση μέσα από το όνειρό του για φυγή στη μεγάλη πόλη, ώστε να σταματήσει να υπηρετεί τον αφέντη του. Έτσι, μια ημέρα, επιχειρεί να ξεφύγει από τη σκλαβιά. Η τιμωρία του αφέντη  είναι άμεση:  δένει τον υπηρέτη σε μια κατσίκα, πράγμα που τον υποχρεώνει να χρειάζεται διπλό κόπο, σούρνοντας και τη κατσίκα, για να κάνει τις ίδιες δουλειές όπως πριν. Μετά την τιμωρία, ο υπηρέτης προσαρμόζει ανάλογα  και το όνειρό του για την ελευθερία.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Στο τελευταίο άρθρο για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ 1 , κατέληγα στο συμπέρασμα ότι οι δύο βασικές επιλογές που έχει η νέα κυβέρνηση είναι: α) ο δρόμος της υποταγής στις απαιτήσεις της υπερεθνικής ελίτ (Υ/Ε) και της Ε.Ε., με ορισμένες μικρο-παραχωρήσεις από τις ελίτ σε αντάλλαγμα, και β) ο δρόμος της αντίστασης, ο οποίος συνεπάγεται την άμεση μονομερή έξοδο από την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη. Αυτό θα επέτρεπε την εισαγωγή αυστηρών ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, καθώς και την επανεισαγωγή του εθνικού νομίσματος, την εθνικοποίηση όλων των τραπεζών, συμπεριλαμβανομένης της Τράπεζας της Ελλάδος, την κοινωνικοποίηση των κύριων βιομηχανιών που καλύπτουν βασικές ανάγκες, καθώς και εκείνων που αφορούν τον κοινωνικό πλούτο (πετρέλαιο, λιγνίτης, χρυσός κλπ.).

The International Journal of Inclusive Democracy, Pravda.ru ―ελληνική μετάφραση― (03 Φεβρουαρίου 2015)  ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ψήφος του ελληνικού λαού την περασμένη Κυριακή ήταν ένα μεγάλο χαστούκι στην Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε – οι ελίτ που εδρεύουν στις χώρες G7 που διαχειρίζεται τη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης —η οποία εκπροσωπείται στην Ελλάδα, όλα αυτά τα χρόνια της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής, από την «περίφημη» Τρόικα —ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), καθώς και στις ντόπιες ελίτ. Ήταν ακριβώς η ίδια η Υ/Ε και η Ευρωπαϊκή συνιστώσα της (η ελίτ της ΕΕ και κυρίως η Γερμανική που είναι κυρίαρχη μέσα σε αυτή), οι οποίες έχουν καταστρέψει τη ζωή της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού, στην προσπάθειά τους να «σώσουν» την Ελλάδα από τη χρεοκοπία. 

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Τη στιγμή που τα λαϊκά στρώματα (η μεγάλη πλειοψηφία του λαού) έχουν εξαντλήσει πια κάθε όριο υπομονής, έχοντας πια συνειδητοποιήσει ότι ήταν ψευδαίσθηση η βολική σκέψη ότι η οικονομική και κοινωνική καταστροφή που ξετυλίγεται τα τελευταία χρόνια είναι απλώς «μπόρα και θα περάσει», έρχονται οι αυριανές εκλογές, που κάποιοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν ιστορικές. Φυσικά, όλες αυτές οι ψευδαισθήσεις είχαν δημιουργηθεί από τους ίδιους τους βολεμένους στα κόμματα εξουσίας (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και τα παρακλάδια τους) καθώς και τους εξίσου βολεμένους στα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, που σωστότερα θα έπρεπε να βαφτιστούν ΜΜΑ, δηλαδή Μέσα Μαζικού Αποπροσανατολισμού,) που ακόμη και σήμερα συνειδητά εξαπατούν ότι δήθεν τώρα βγαίνουμε από την καταιγίδα, αρκεί να μην ακούσουμε κάποιες φωνές (προφανώς τον ΣΥΡΙΖΑ) που θέλουν να μας επαναφέρουν στο «μάτι του κυκλώνα».

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ (Pravda & IJID, 22 Ιανουαρίου 2015) Περίληψη Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να δείξει γιατί οποιαδήποτε έξοδος από την παρούσα οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην Ελλάδα (και από μια παρόμοια, αν και μικρότερης κλίμακας, οικονομική κρίση στην Ισπανία) είναι αδύνατη, παρά μόνο εάν οι δύο χώρες σπάσουν τα δεσμά τους με τη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, όπως εκφράζεται στον ευρωπαϊκό χώρο από την ΕΕ και την Ευρωζώνη.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Περίληψη: Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να δείξει την άκρα υποκρισία της Υπερεθνικής Ελίτ, όταν θρηνολογεί για την ισλαμική τρομοκρατία και τα αποτελέσματά της. Ωστόσο, μπορεί εύκολα να δειχθεί ιστορικά ότι ήταν  η ίδια  ελίτ και τα πελατειακά καθεστώτα της που δημιούργησαν ουσιαστικά την ισλαμική τρομοκρατία,  εξολοθρεύοντας    τ α κοσμικά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στον Αραβικό κόσμο και καταστρέφοντας,  σ τη διαδικασία, εκατοντάδες χιλιάδες ζωές, καθώς και τις υποδομές εύρυθμα λειτουργικών κοινωνικών κρατών.