Η αισθητική της Ώριμης ή Κλασικής Αναγέννησης στην Ιταλία (1500-1527) διαμορφώθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα από λίγους μεγάλους καλλιτέχνες, οι οποίοι στη διάρκεια της ζωής τους οδήγησαν την αναγεννησιακή τέχνη στο απόγειό της.
Ο Ραφαήλ, μαζί με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και τον Μιχαήλ Άγγελο, ανήκει στους κορυφαίους καλλιτέχνες αυτής της περιόδου. Το μνημειώδες έργο του η «Σχολή των Αθηνών» κοσμεί μια αίθουσα του Βατικανού και είναι μια από τις σημαντικότερες και γνωστότερες τοιχογραφίες της Αναγέννησης, ένας ύμνος στην κλασική φιλοσοφία και στις απαρχές του Δυτικού πολιτισμού.
Λίγα λόγια για τη ζωή του Ραφαήλ
Ο Ραφαήλ (Raffaello Sanzio ή Santi) γεννήθηκε στο Ουρμπίνο το 1483. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα πήρε από τον πατέρα του Τζοβάνι Σάντι. Μεγάλωσε και απέκτησε ουμανιστική παιδεία στο αυλικό περιβάλλον του Ουρμπίνο, που είχε καταστεί αξιόλογο πνευματικό και καλλιτεχνικό κέντρο, με ψυχή του τον δούκα Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο (Federico da Montefeltro), ενσάρκωση του αναγεννησιακού ιδεώδους του καλλιεργημένου ηγεμόνα.
Λίγα χρόνια αργότερα