'' ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ''‏

Με απόλυτη μυστικότητα και αδιαφάνεια, ερήμην και εν αγνοία, όχι μόνο των πολιτών της Ευρώπης αλλά και αυτών τούτων των κυβερνήσεων και των κοινοβουλίων τους, συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις και οι εμπορικές συνομιλίες Η.Π.Α - Ε.Ε, με αντικείμενο την Τ.Τ.Ι.Ρ. Την συμφωνία δηλ. για τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων μεταξύ Η.Π.Α και Ε.Ε, που θα ανατρέψει εκ βάθρων όσα μέχρι τώρα έχουμε κατακτήσει ή μας απομένουν ως δικαιώματα και στοιχειώδεις δημοκρατικοί θεσμοί.  

  Ως και η καθημερινότητα 800.000.000 Ευρωπαίων πολιτών θα υποστεί ένα ανεπανόρθωτο σοκ, αφού η συμφωνία θα επηρεάσει και θα καθορίσει όλους σχεδόν τους τομείς της δημόσιας αλλά και της προσωπικής μας ζωής. Ήτοι το τραπέζι, τη διατροφή μας, τις προδιαγραφές της παραγωγής, το περιβάλλον, την κοινωνική πρόνοια, την «ταυτότητα» των προϊόντων μας, τις εργασιακές σχέσεις, την υγεία την παιδεία, τη δικαιοσύνη, τον πολιτισμό.          

Δημήτρης Αλεξάνδρου: Η Αριστερά είναι ακόμα εδώ

To Γενάρη του 2015, για πρώτη φορά στην Ευρώπη μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η αριστερά ανέλαβε στην Ελλάδα τις ευθύνες της κυβερνητικής εξουσίας με την ψήφο του ελληνικού λαού. Όχι βέβαια γιατί ξαφνικά την αγάπησαν οι Έλληνες ή γιατί ωρίμασαν οι αντικειμενικές συνθήκες, ή τέλος γιατί την ευνόησαν οι εγχώριοι, διεθνείς ταξικοί και άλλοι συσχετισμοί. Αλλά, γιατί στα πολύ δύσκολα ο ελληνικός λαός σε αυτήν εναπόθεσε τις ελπίδες του για διέξοδο από το θανάσιμο σπιράλ και τη μέγγενη της κρίσης και των μνημονίων.

    Κατά συνέπεια, και εξ'αντικειμένου, οι πολίτες και η αριστερά συνομολόγησαν μια άτυπη συμφωνία για τη σωτηρία του λαού πρωτίστως και όχι για την άμεση υλοποίηση του ιδεολογικού και πολιτικού οράματός της στο παρόν. Σε αυτή τη λογική, καταρτίστηκε και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, με αρκετό νερό στο κρασί του αρχικού κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Σχόλιο του Δημήτρη Αλεξάνδρου με αφορμή την παγκόσμια ημέρα βιβλίου

Το ρήμα ''διαβάζω'' δεν παίρνει προστακτική. Το ίδιο και τα ρήματα 'αγαπώ'',''ονειρεύομαι'',''ερωτεύομαι''. Μπορείτε να δοκιμάσετε. Σε διατάζω να διαβάσεις,να μ' αγαπήσεις, να ονειρευτείς'.Έτσι ξεκινάει το βιβλίο του Ντανιέλ Πενάκ ''Σαν ένα μυθιστόρημα'', Εκδ. Καστανιώτη, που ανιχνεύει με μοναδικό τρόπο από την πλευρά των γονιών και των δασκάλων το ζήτημα της φιλαναγνωσίας των παιδιών και των εφήβων.

Παγκόσμια ημέρα βιβλίου σήμερα και το μήνυμα του Πενάκ είναι σαφές.

MH MOY TΟΥΣ ΥΠΝΟΥΣ ΤΑΡΑΤΤΕ

Μέρες τώρα σχεδίαζα να γράψω κάτι για το Βαγγέλη Γιακουμάκη, το εικοσάχρονο παλικάρι με το μελαγχολικό χαμόγελο και το αγγελικό πρόσωπο, που τελικά έγινε πραγματικός άγγελος. Τον Βαγγέλη που συνεχίζει από τους ουρανούς ψηλά να μας κοιτά με την ίδια πίκρα και το ίδιο παράπονο που είχε η ματιά του και όσο βρισκόταν ανάμεσά μας. Τόσο καιρό που σε ψάχναμε Βαγγέλη ,σχεδόν σαράντα μέρες, ουσιαστικά αναζητούσαμε τη χαμένη μας αθωότητα, την ανθρωπιά και την αγνότητα μιας κοινωνίας χωρίς έρμα ,χωρίς ταυτότητα ,χωρίς πυξίδα. Μιας κοινωνίας που ξύπνησε κάθιδρη από τον μακάριο ύπνο της, μέσα στους εφιάλτες και τις ενοχές της, κοίταξε τον εαυτό της στον καθρέφτη, κατατρόμαξε από το απαίσιο θέαμα και άρχισε να ξεπλένει τις αμαρτίες της με εκδηλώσεις λύπης, πόνου και οργής για ό,τι  συνέβη.

Χωρίς φόβο αλλά με πάθος

του Δημήτρη Αλεξάνδρου

Την ώρα που γράφεται η ιστορία δεν έχει συνείδηση του εαυτού της. Το ίδιο, κατά κανόνα, συμβαίνει και με τα ιστορικά υποκείμενα που ανακαλύπτουν σε βάθος χρόνου κοσμοϊστορικά γεγονότα που έζησαν ή διαμόρφωσαν με τη δράση τους. Ένα τέτοιο γεγονός συνιστά το ενδεχόμενο, ένα κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας με την λαϊκή ψήφο στις επικείμενες εκλογές, με το λαό πρωταγωνιστή και διαφεντευτή της μοίρας του. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α συμπυκνώνει και εκφράζει όλες εκείνες τις αξίες και τα οράματα που ενέπνευσαν, πολλές δεκαετίες τώρα, το λαό και τους εργαζόμενους για εθνική κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, ελευθερία, δημοκρατία. Είναι το ενωτικό εγχείρημα της Αριστεράς που ακουμπά στα Κοινωνικά Κινήματα και υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ: "ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ"

Την ώρα που γράφεται η ιστορία, δεν έχει συνείδηση του εαυτού της. Η ίδια η ιστορική στιγμή ή το ιστορικό γεγονός δε γνωρίζει, κατά κανόνα, τη σημασία και το μέγεθός του, ενώ βρίσκεται εν εξελίξει. Αυτό συμβαίνει, όταν πρωταγωνιστής ή όπως λέμε ιστορικό υποκείμενο είναι ο λαός, που διαφεντεύοντας τη μοίρα του, εισέρχεται στο προσκήνιο, παίρνει στα χέρια του το τιμόνι και καθορίζει την ιστορική του πορεία. Γιατί όπως είπε ο Ουρουγουανός συγγραφέας-φιλόσοφος Εντουάρντο Γκαλεάνο «η Ιστορία δεν κοιμάται στα μουσεία, αλλά βαδίζει με τον κόσμο, τον ζωντανό κόσμο με σάρκα και οστά, ο οποίος τη γράφει βαδίζοντας».

Πήξαμε από ευχές...

 

  Κι άλλες αναστάσιμες ευχές στο κινητό μου, από υποψήφιο Περιφ. Σύμβουλο του κ. Μπακογιάννη, όχι πασοκογενή αυτή τη φορά. Κατάντησε αηδία. Δε γουστάρω ρε ευχές από έναν άνθρωπο που δε με ξέρει, δε μου έχει ξαναστείλει, δεν το νιώθει και κυρίως, δε γνωρίζει ότι μου τις έστειλε, αφού χρησιμοποιεί δεξαμενή προσωπικών δεδομένων με μαζική αποστολή. Έναν άνθρωπο που δε σέβεται το γεγονός ότι είμαι υποψήφιος σε άλλο συνδυασμό (Β. Αποστόλου), κάτι που γνωρίζει αφού επίσημα έχει ανακοινωθεί. Και το κυριότερο, χρησιμοποιεί, σαν χωνευτικό, δηλαδή σαν σόδα, για να μας ταίσει το μήνυμά του, ένα κορυφαίο γεγονός για τους πιστούς όπως το Θείο Δράμα και η Ανάσταση. Ο ορισμός του φαρισαίου.

ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΩΣΤΑΚΗΣ

Δυνατά πολιτικά επιχειρήματα, προγράμματα σωτηρίας, ριζοσπαστικές λύσεις για τους πολίτες της Στερεάς Ελλάδας στα μεγάλα και δύσκολα προβλήματα που βιώνουν συμπυκνώνονται σε μια και μόνο  « μαγική φράση» : «Καλό παιδί είναι και ο Κωστάκης»
Υποψήφιος Περιφερειακός σύμβουλος που πήδηξε εν κινήσει από το τραίνο Περγαντά στο διερχόμενο Μπακογιάννη, ζήτησε από γνωστό του, ίσως και παλιό ομοϊδεάτη ψηφοφόρο του, να τον υποστηρίξει στη Νέα Δεξιόστροφη πορεία προς τη δόξα και τη σωτηρία της Στερεάς.  Στην απορία του επίδοξου «ψηφοφόρου» για μια επιλογή, αντίθετη σε όσα χρόνια τώρα υποστήριζε, δέχτηκε από τον υποψήφιο μια κυριολεκτικά αφοπλιστική απάντηση… «Έλα μωρέ (δηλαδή βλάκα)…

Τα «δικά μας» παιδιά και τα «παιδιά των άλλων»

Λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου 2012, οι μνημονιακές δυνάμεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποίησαν, προκειμένου να φοβίσουν τους Έλληνες και να υφαρπάξουν την ψήφο τους για άλλη μια φορά, το σλόγκαν: «Γιατί με το μέλλον των παιδιών μας δεν παίζουμε!»
Οποιαδήποτε αντίσταση στις εντολές των δανειστών, οποιαδήποτε ψήφος κατά συνείδηση, διαφορετική από τις προσταγές της κας Μέρκελ και του κυρίου Σόιμπλε, θα έβγαζε τη χώρα εκτός ευρώ και θα έβαζε το μέλλον των παιδιών μας σε κίνδυνο. Και ποιος γονέας που φοβάται για το παιδί του, στο άκουσμα ενός τέτοιου κινδύνου,  δε θα έκανε την καρδιά του πέτρα, και με βαριά καρδιά θα χάριζε ξανά την ψήφο του στους ίδιους πολιτικάντηδες που επί 35 χρόνια, στις πλάτες ημών και των παιδιών μας, πλούτiσαν, όχι μόνο αυτοί και τα παιδιά τους,  τα «δικά τους» παιδιά…, αλλά ακόμα και τα δισέγγονά τους!

Μάσες Καλώς Ορίσατε

Του πρόσφατου Καρνάβαλου και της επικείμενης παρέλασης για την επέτειο της 25ης Μαρτίου , προηγήθηκαν και συνεχίζουν να παρελαύνουν ενώπιων μας οι περιβόητες πια Μασάτε Καρχαριών Οδόντες .
Κομματικοί φίλοι, κουμπάροι , συγγενείς , μαζιφαγάδες , κομπιναδόροι , κάθε είδους λαμόγια , τρωκτικά και πιράνχας ανέλαβαν  ¨αφιλοκερδώς¨ βέβαια να διεκπεραιώσουν τις πιο πρωτότυπες και απίθανες αποστολές, τρώγοντας και πίνοντας

Η Φ.αΠ.Α. ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΖΑ

Δεν ήταν στις προθέσεις μου να ανοίξω ένα τέτοιου είδους διάλογο με την Ο.Ε.Β.Ε. Θήβας και τον πρόεδρό της, αλλά ξαφνιάστηκα από το ύφος της απάντησής τους σε άρθρο μου με θέμα το Φ.Π.Α. στην εστίαση.

Παρά τα δεκάδες ρεπορτάζ και τα κείμενα που δημοσιεύθηκαν για το θέμα, σε εθνικό και τοπικό επίπεδο και σε πιο επικριτικό μάλιστα τόνο, δεν υπήρξαν παρόμοια αντανακλαστικά. Προς τι λοιπόν η επιλεκτική ενόχληση;

Επί της ουσίας τώρα. Εγώ δεν είμαι και δεν τοποθετήθηκα ως πολιτευτής, αλλά με το όνομά μου μόνο ως απλός πολίτης ή αν θέλετε ως καταναλωτής. Η αλλοίωση των απόψεων μου, από υπερβάλλοντα ζήλο, θέλω να πιστεύω και όχι σκόπιμα είναι σαφής αφού ο οποιοσδήποτε καταλαβαίνει ότι μίλησα για λίγους «πονηρούς» και όχι για την πλειοψηφία των επαγγελματιών οι οποίοι αδικούνται έμμεσα επί της ουσίας από την απάντηση και δικαιώνονται οι λίγοι. Προφανώς λοιπόν και δεν γενικεύω. Η γενίκευση αποτελεί τακτική της εξουσίας, όποτε την βολεύει και ενίοτε της χειραγωγούμενης κοινής γνώμης.

Η άποψή μου στηρίζεται σε προσωπικές και εμπειρίες συμπολιτών μας και δεν είναι δική μου η αρμοδιότητα να αναφέρω ονόματα αλλά γεγονότα. Ορίστε λοιπόν ένα εξ αυτών. Ο καφές των 1,5 ευρώ γίνεται 2 ευρώ αντί 1,65 ευρώ μετά την αύξηση του Φ.Π.Α. από 13% σε 23%. Από το 23% στο 13% παραμένει στα 2 ευρώ. Θέλετε και άλλα; Ψάξτε! Άλλωστε εγώ έκανα κριτική στη συμπεριφορά των ολίγων από άποψη δεοντολογίας αφού τυπικά ήταν καθόλα νόμιμη.

Και κάτι τελευταίο. Πριν ανταπαντήσω στην άδικη και καυστική σε προσωπικό τόνο επιστολή σας είχα την υπομονή να κάνω μια μικρή έρευνα ανάμεσα σε ένα δείγμα εκατό, περίπου, ανθρώπων για το θέμα. Αν εγώ είμαι αναξιόπιστος ή και κακοπροαίρετος, ρωτήστε τον κόσμο. Οι απαντήσεις τους ήταν πολύ πιο επικριτικές από το δικό μου κείμενο. Όπως βλέπετε μιλάω επώνυμα, δεν χαϊδεύω αφτιά, όπως πολλοί άλλοι και αναλαμβάνω την ευθύνη και το κόστος των όσων λέω.

Όμως, το τελικό πολιτικό μου συμπέρασμα είναι το ίδιο με το προηγούμενο άρθρο μου. Ο κλάδος της εστίασης υφίσταται και αυτός τις συνέπειες μια βάρβαρης πολιτικής από την οποία πρέπει σύντομα όλοι να απαλλαγούμε με ενότητα, αλληλεγγύη και αγώνα.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΠΟΛΙΤΗΣ

Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη! thiva post

Φ.ά.Π.Α στην εστίαση

του Δημήτρη Αλεξάνδρου

Αχάριστος λαός φίλε μου.Δεν εκτίμησε καθόλου τον αγώνα της καλής μας κυβέρνησης που ταπείνωσε την τρόικα και την ανάγκασε να μας ξαναδώσει νέα Φ.ά.Π.Α  στην εστίαση.Τώρα, είτε γιατί πάλι δεν εστίασαν σωστά είτε γιατί δεν υπολόγισαν το εστιακό βάθος,ίδια κατά σύμπτωση είναι τα θύματα της αστοχίας τους. Πολίτες και καταναλωτές με χαμηλά ή καθόλου εισοδήματα που πλήττονται κυρίως από τους έμμεσους φόρους. Από το 13% στο 23% πριν ένα χρόνο, κάποιοι απορρόφησαν το 10%,κρατώντας σταθερές τις τιμές,άλλοι λογικά πρόσθεσαν το 10%, ενώ λίγοι,θέλω να πιστέυω,πονηροί και πλεονέχτες άδραξαν την ευκαιρία να κάνουν αυξήσεις από 20% - 30%.    
      Στο δια ταύτα τώρα. Στην πλειοψηφία τους οι μαγαζάτορες κράτησαν όχι μόνο το 10%, αλλά και τινές τούτων το καιροσκοπικό 20% - 30%.Είναι κρίμα ,όταν οι οι πολίτες στενάζουν,και μεταξύ αυτών πολλοί επαγγελματίες συνάδελφοί τους,κάποιοι, λίγοι ίσως, να επιδεικνύουν εις βάρος τους τον άκρατο ατομικισμό τους. Αυτό που έχουμε ανάγκη, σε συνθήκες βαρβαρότητας, είναι ο σεβασμός και η αλληλεγγύη ανάμεσα στις βάναυσα πληττόμενες κοινωνικές τάξεις και επαγγελματικές ομάδες.
     Αλλά τι τα θες! Όταν χορεύουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια.Ας μας πουν με συγκεκριμένα νούμερα αυτά τα απίθανα σαίνια της οικονομίας, ντόπια και ξένα,τι κέρδισε η χώρα και ο λαός έως τώρα από την αύξηση του Φ.(άτε) Π.(πιέτε)Α(αρχόντοι), με κριτήρια κοινωνικής ωφελιμότητας κα όχι των ολίγων Όσα και με το πετρέλαιο.Έσοδα μειωμένα κατά 300εκ.ευρώ,παγωνιά, ρύπανση,"θάνατο".
     Ζητάμε πειστικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις, χωρίς τις οποίες δεν μπορούμε  να τους απαλλάξουμε από το αυτονόητο συμπέρασμα ότι υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα ή ότι είναι,το λιγότερο, ανίκανοι.
     Απλά ερωτήματα ενός κοινού νου, του μέσου πολίτη δηλαδή, που ζητάει τεκμήρια και αποδείξεις, αφού μια ζωή αυτός πληρώνει το λογαριασμό.

Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη! thiva post

«ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΜΕ ΣΩΣΕΤΕ ΡΕεε;»

Έκλεισε το βιβλιοπωλείο της Εστίας μετά από 128 χρόνια ζωής στις 30 Μαρτίου 2013. Μια εστία πολιτισμού απ’ όπου πέρασαν όλοι οι Έλληνες συγγραφείς και διανοούμενοι, με έναν απίστευτο οργασμό ιδεών και στοχασμών. Εδώ και μερικούς μήνες έκλεισε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου ( Ε.ΚΕ.ΒΙ.) με μια αστεία πρόφαση του Υπουργείου Α-πολιτισμού. Έκλεισαν την παιδοκαρδιοχειρουργική μονάδα στο Νοσοκομείο Παίδων εδώ και ενάμιση χρόνο, γιατί  λέει τσακώνονταν οι γιατροί. Έκλεισαν τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας και Εργατικής Κατοικίας. Κλείνουν χιλιάδες προνοιακές δομές, ειδικά σχολεία, παιδικούς σταθμούς, κέντρα υγείας, νοσοκομεία, ερευνητικά κέντρα, βιβλιοθήκες, πνευματικά ιδρύματα, χώρους τέχνης και πολιτισμού. Για να μας σώσουν. « Που να μη σώσουνε», που έλεγε κι η μάνα μου.   Όμως δεν θέλω να αδικήσω κανέναν. Στη θέση τους ανοίγουν χιλιάδες ενεχυροδανειστήρια. Κι’ αυτά για τη σωτηρία μας. « Χριστέ Σωτήρ» ή «Παναΐα μ’ σώσε» που λέει ο λαός μας. Ανοίγουν και σου(ω)φρονιστικά  καταστήματα, φυλακές πάει να πει, για να φιλοξενήσουν αυτόν τον αχάριστο μπαταξή, τεμπέλη εργαζόμενο, μικρό έμπορο, άμυαλο δανειολήπτη νεοέλληνα. Για να μας ξανασώσουν.  Οι άσωτοι, που θάρθει η στιγμή του «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω». Τώρα σωθήκαμε να μου πείτε. Εμείς θα πληρώσουμε τα «σώστρα», αυτοί θα αναζητούν σωσίβια, σ’ ένα ατελείωτο «δώσε και  σώσε». « Σώσον Κύριε τον λαόν σου».
Σ’ αυτό το φαύλο κύκλο τον άνοιξε – κλείσε, ήρθε η ώρα να τους κλείσουμε  πονηρά το μάτι. Σας πήραμε χαμπάρι. Εμείς ανοίγουμε πανιά. Όχι άλλοι σωτήρες. Όχι άλλοι σωσίες. Εμείς στο τέλος, θα πιούμε το κρασί αυτοί το σώσμα.  

                                                                                                 Δημήτρης Αλεξάνδρου
*Ατάκα του Διον. Παπαγιαννόπουλου σε ελληνική κωμωδία.  



Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη! thiva post

"Παράπλευρες απώλειες"

Η φράση «παράπλευρες απώλειες» εισήλθε τραυματικά και βίαια στο καθημερινό μας λεξιλόγιο προ 15ετίας περίπου, όταν οι ανελέητοι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας παρεξέκλιναν κατά λάθος τάχαμ-τάχαμ απ’ τους στρατιωτικούς στόχους και κτυπούσαν αθώους πολίτες αλλά και νοσοκομεία, γέφυρες, υδραγωγεία, γέφυρες. Έτσι δικαιολογούσε τις εκατόμβες θυμάτων από τον άμαχο πληθυσμό ο ανεκδιήγητος εκείνος χαρτογιακάς, που έπαιζε το ρόλο του εκπροσώπου τύπου, της «ανθρωπιστικής οργάνωσης» γνωστής ως Ατλαντικής Συμμαχίας ΝΑΤΟ και πάλι το σενάριο με τις «παράπλευρες απώλειες» ενός  ακήρυχτου πολέμου που εδώ και τρία χρόνια διεξάγεται στη χώρα μας, και όχι μόνο. Καθ’ έξιν  και κατ’ επάγγελμα αυτόκλητοι σωτήρες με τη μέθοδο του «ηλεκτροσόκ» - θυμάστε πως κατάντησαν τον άτακτο και απειθάρχητο Τζάκ Νίκολσον στην συγκλονιστική ταινία “Η Φωλιά του Κούκου”;-  επιχειρούν να βάλουν μυαλό σ’ έναν λαό σπάταλο, πλεονέχτη, αχόρταγο και διεφθαρμένο που τολμά να αντιδρά, να αντιστέκεται και να διεκδικεί το δικαίωμα να ζει με στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Απ’ τη μια οι ένοχοι, οι αμαρτωλοί, τα μιάσματα και απ’ την άλλη  η «Αγία Τριάς» η ομοούσιος και αχώριστος, ου μην  αλλά και αμόλυντος μας καθιστά μετόχους «των άχραντων μυστηρίων» του Μνημονίου.
Παράπλευρες αλλά και πολύπλευρες απώλειες, όπως ανέχεια, πείνα, εξαθλίωση, απελπισία, κατάθλιψη, αυτοκτονίες χωρίς εκπρόσωπο τύπου αυτή τη φορά για να τις απαριθμήσει έστω και προσχηματικά. Αυτός που έχουμε, λαλίστατος και παραγωγικός κατά τα’ άλλα, μετατρέπεται σε «κεκε-δίκογλου» σ’ αυτές τις περιπτώσεις.
Εκεί, όμως, που είναι αδύνατο να χρησιμοποιήσει κανείς (ο κυνισμός έχει και τα όρια του) αυτή την ορολογία είναι ο θάνατος δυο νέων παιδιών και το χαροπάλεμα άλλων τριών, γιατί κάποιοι τους ανάγκασαν, λόγω φτώχειας, να μείνουν χωρίς θέρμανση. Να δηλητηριασθούν απ’ τα κάρβουνα στο μαγκάλι. «Το έγκλημα» έχει ηθικούς ίσως και φυσικούς αυτουργούς. Και μη μου πείτε ότι εκμεταλλεύομαι αυτό το τραγικό γεγονός για να χτυπήσω την κυβέρνηση και τη μνημονιακή πολιτική της. Έκλαψα, όπως και χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες, ακούγοντας την είδηση, μα πιο πολύ θύμωσα. Όχι μόνο με τους υπαίτιους αλλά και με μας όλους για την ανοχή μας, και γιατί τείνουμε να «εξοικειωθούμε» τόσο πολύ μ’ όλα αυτά , που πάνε να γίνουν μέρος της καθημερινότητας μας, όπως ένα σωρό συνηθισμένα πράγματα. Συνειδητά, λοιπόν, αφήνω το συναίσθημά μου να ξεχειλίσει αλλά για να μην παρασυρθώ και αδικήσω κάποιους θα χρησιμοποιήσω τον ορθό λόγο και θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω την εκ πρώτης όψεως βαριά κατηγορία.
Κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου και υιοθετώ τις επιλογές των μνημονίων. Η δυσβάσταχτη αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης-ας κάνω δεκτές τις προσδοκίες και τις εκτιμήσεις των εμπνευστών της- έφερε λιγότερα έσοδα από πέρσι, κάτι που φάνηκε από την πρώτη στιγμή. Κανένα επίσημο και σοβαρό στοιχείο δεν μας παρουσίασαν ότι το λαθρεμπόριο μειώθηκε, αντίθετα μάλιστα. Χιλιάδες άνθρωποι αντιμετώπισαν προβλήματα υγείας απ’ το κρύο και από τη χρήση τζακιών με παράλληλη αύξηση στα κόστη νοσηλείας. Η επιβάρυνση του περιβάλλοντος  με την αιθαλομίχλη και την αποψίλωση  των δασών υπήρξε δυσανάλογα μεγάλη. Το εξοργιστικό είναι πως όλα αυτά τα υιοθέτησαν δημοσίως σειρά ακόμα και κορυφαίων στελεχών και των τριών κομμάτων εξουσίας.  Εντούτοις, δεν τα πήραν πίσω. Από εγωισμό, πείσμα και αλαζονεία; Από βλακεία;   Γιατί το θέλουν τα μεγάλα αφεντικά; Γιατί επέλεξαν να γονατίσουν, να ταπεινώσουν, να ισοπεδώσουν αυτό το λαό, για να αμβλύνουν τα αντανακλαστικά του να αντιδρά; Τείνω να το πιστέψω.   Το περιγράφει άλλωστε με λεπτομέρειες η Ναόμι Κλάιν στο βιβλίο της «Το δόγμα του σοκ». Να γιατί μιλώ για ηθικούς και πιθανούς αυτουργούς. «Εστίν δίκης οφθαλμός»;


Δημήτρης Αλεξάνδρου
Φιλόλογος



Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη! thiva nikolas blogspot

Αλεξάνδρου Δημήτρης: Κάλεσμα στους παλιούς Συμμαθητές

Για να ξαναγνωρισθούμε μεταξύ μας. Να θυμηθούμε νοσταλγικά γεγονότα, δασκάλους, στιγμές, φάρσες, πειράγματα. Ακόμα και για να κάνουμε ένα μικρό απολογισμό ζωής έως τώρα. Τι λέτε; Ξανασυναντιόμαστε; Μετά από 40 χρόνια οι απόφοιτοι/τες του 1972 από τα 6τάξια Γυμνάσιο Αρρένων και Θηλέων Θηβών αντίστοιχα, θα βρεθούμε την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου και ώρα 12:300 το μεσημέρι στο Κέντρο «Τζάκι» (Σιδ. Σταθμός) στη Θήβα. Καλή αντάμωση.

Πληροφορίες:              Αλεξάνδρου Δημήτρης : 22620-26921, 6978069875

                                    Ίσσαρης Θρασύβουλος: 

mail: thissaris@sch.gr

Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη! thiva nikolas blogspot

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΤΕ.

Δε γνωρίζω, αν η παρόρμηση συνιστά τον καλύτερο σύμβουλο για να πεις ή να γράψεις κάτι, για όσα τελευταία τεκταίνονται στον τόπο μας. Και είναι τόσα πολλά που δε ξέρεις, τι να διαλέξεις.

Μέγας όμως και ακατανίκητος πειρασμός ν' αφήσεις ασχολίαστη την εμφάνιση του κ. Θ. Πάγκαλου στην εκπομπή της ΝΕΤ ''Στα Άκρα''.

Ουαί υμίν…….

ΔΗΜ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ  ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

Τώρα που κατακάθισε ο κουρνιαχτός απ’ όσα διαδραματίστηκαν στο θέατρο «Χυτήριο», με αφορμή την παράσταση Corpus Christi, είναι κατάλληλη στιγμή να

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΧΑΡΙΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΟΣ

Γεννήθηκε το 1920 στη Μάκρη της Σμύρνης. Ήλθε στην Ελλάδα εκείνο το Μαύρο Σεπτέμβρη του 1922, μικρός κόκκος μιας άμμου κινούμενης απ’ τους ανέμους και τις θύελλες που έσπειραν οι ισχυροί της εποχής και τα μικρά ή μεγάλα συμφέροντά τους. Ξαναείδε τον πατέρα της το 1925, μετά την τριετή αιχμαλωσία του από τους Τούρκους.

ΝΑ ΓΕΛΑΣ Ή ΝΑ ΚΛΑΙΣ!....

του Δημήτρη Αλεξάνδρου

Έμπλεον συγκινήσεως, εβούρκωσεν, άχρι δακρύων ,

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ- ΤΟΥ Δ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Η δαιμονοποίηση ενός προσώπου, ενός θεσμού, μιας ιδέας, μιας ιδεολογίας υπήρξε, αιώνες τώρα, ένα διαχρονικά χρήσιμο