Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ένα "παιδί του λαού". Είναι γόνος μιας ισχυρής πολιτικής οικογένειας, ενός "πολιτικού τζακιού", είναι ο γιος ενός πολιτικού, το πρόσωπο του οποίου αυλακωμένο από το άροτρο του μη αργυρώνητου χρόνου, φωτίζεται σχεδόν επτά δεκαετίες από τα φώτα της πολιτικής ράμπας πάνω στην οποία,μετακινούμενο για χρόνια από τις σκηνοθετικές ανάγκες της εκάστοτε κυβερνητικής ή αντικυβερνητικής παράστασης, συμπλήρωσε τον επαγγελματικό θίασο του θεάτρου της νεοελληνικής πολιτικής τέχνης...
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι όμως ένας πολιτικός με σταθερό φιλελεύθερο προσανατολισμό, με συνέπεια στις πολιτικές του θέσεις, γαλουχημένος με την αστική αισθητική και εξοπλισμένος με τις απαραίτητες γνώσεις, για μια αξιοπρεπή παρουσία στο πολιτικό γίγνεσθαι κι εκτός ελληνικών συνόρων, ανεξάρτητα αν διαφωνεί κανείς μαζί του ή όχι. Ενας πολιτικός "ζυμωμένος" όχι μόνο με το πνεύμα μιας ανάπηρης πολιτικής υπεροψίας, που για χρόνια χαρακτηρίζει την πολιτική ζωή του τόπου, με τους πολιτικούς να λησμονούν σχεδόν πάντα ότι η δόξα συνοδεύεται από το ψέμα της φύσης της, αλλά κι ένας πολιτικός που είναι σε θέση να διαχειριστεί την επιθυμία του πολιτικού υπερχορτασμού ή έτσι τουλάχιστον δείχνει...
