Υπηρεσία μαζικής αποστολής sms

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ...

Το αίτημα της κοινωνικοποίησης, της ατομικής μορφής του πολιτισμού μας, που παρουσιάζονταν σαν κάτι το καινούργιο, σαν μια απότομη άρνηση των κρατούντων ως το χθες, αυτή η άρνηση του χθες, είναι ο μύθος που θέλγει περισσότερο. Αυτός είναι το διαρκές και έντονο κίνητρο κάθε δημιουργίας, καλής ή κακής.

Η ανάγκη της φυγής από το παρελθόν,το θάμβος της αλλαγής, το καλύτερο μέλλον. Φαινόμενα μαζικής υποβολής που πολλαπλασιάζονται με το πλήθος, σε ένταση ασύγκριτα μεγαλύτερη από το άθροισμα των ατόμων που απαρτίζουν τις άμορφες κοινωνικές μάζες.


Το κίνημα αυτό, γιατί ακριβώς υπάρχει, καταδικάζει τις στατικές μορφές των ιδανικών και αναγκάζει στη συνεχή δυναμική ανανέωση των συνθημάτων και των επινοημάτων της πολιτικής. Αυτός είναι ο λόγος που η πολιτική εκμετάλλευση της αντίθεσης μεταξύ ατομισμού και κοινωνισμού προσέλαβε αυτήν την έντονη εικόνα.

Ο ωφελισμός, που φαίνεται δυνατότερος μα και νωθρότερος από τη ραστώνη των απολαύσεων, που παρέχει μια δεδομένη κατάσταση, τους απομακρύνει από τη σαφή αντίληψη της κοινωνικής ροής, που είναι το διαρκές γίγνεσθαι.

Η φαντασία του, αντί να δουλεύει για να χαλκεύει καινούργιες μορφές προσαρμογής των συμφερόντων των πολιτών, εξαντλείται στην επινόηση χάρτινων πύργων και χαμηλών μύθων, που συκοφαντούν κάθε υποτιθέμενο ατίθασο και κάνουν έτσι να δημιουργείται σιγά και αθόρυβα το αντίθετο ρεύμα. Η αντίδραση του και το δυνάμωμα του είναι, το συνηθέστερον, αποτέλεσμα της μωρίας και της έλλειψης φαντασίας των κρατούντων.

Είναι απότοκος της αυταρχικής αντίληψης άσκησης της εξουσίας. Της άκρατης ψευδολογίας και της "καταθλιπτικής" δημαγωγίας. Τα προηγούμενα και τα παραλειπόμενα όλων των μεγάλων κρίσεων και αντιδράσεων, το καταδείχνουν αυτό αδιάσειστα.

Στη συνείδηση εξάλλου του πολιτισμένου ανθρώπου παρουσιάζει η εποχή μας δύο μεγάλα προβλήματα, που αναζητεί το μυαλό να τα λύσει, συμβιβάζοντας τα με την πνευματική απόσταση του μέχρι τώρα γνωστού κύκλου των κοινωνικών αξιών. Και τα δύο αυτά προβλήματα αναφέρονται στον καιρό μας.

Με το ένα, το τι χαρακτηρίζει την εποχή και συνεπώς τι την ομοιάζει και τι την ξεχωρίζει από τις άλλες εποχές και, ακόμη περισσότερο, από εκείνους που η πνευματική εμπειρία του σύγχρονου ανθρώπου έχει εξοικειώσει με τη σημερινή πραγματικότητα. Αυτό λοιπόν το πρόβλημα είναι στατικό και εξωτερικό, είναι μάλλον άχρωμο και ψυχρό.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι, αντίθετα, δυναμικό και εσωτερικό.Είναι χρωματισμένο με την πορφύρα της αξιολογικής σύγκρισης. Πλεονεκτεί ή μειονεκτεί η εποχή μας; Ανεβαίνει ή κατεβαίνει ο πολιτισμός μας σ' αυτήν; Πηγαίνουμε σε πληρέστερες μορφές ζωής ή οπισθοδρομούμε σε ατελέστερες κοινωνικές συνθέσεις;

Είναι φανερό πως τα δύο αυτά προβλήματα έχουν άμεση σχέση μεταξύ τους. Η διαφορά φαίνεται μερικές φορές από τη δεύτερη αξιολογική κρίση. Ο συντηρητισμός που με την κοντόφθαλμη λογική του κλαίει πάντα την παρακμή της εποχής του, δημιουργεί για τον εαυτό του το πρόβλημα διαφοράς, που ο άλλος άνθρωπος δεν τη βλέπει και που δεν υπάρχει.

 ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΥΡΜΟΓΛΟΥ

Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη! thiva post

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη!

Τα μόνα σχόλια που σβήνω είναι οι ύβρεις.

Χειρουργικό Ιατρείο

Χειρουργικό Ιατρείο